Çocuk ve Genç Erkil Aile

ÇOCUK ve GENÇ ERKİL AİLE

 Toplum yapılanmaları anaerkil ve ataerkil olarak ikiye ayrılır. Anaerkil toplumlar kadınların etkili ve etkin olduğu yapılanma biçimidir. Karar mekanizması kadınlardadır. Ataerkil toplumlar ise erkeklerin etkin ve etkili olduğu yapılanma biçimidir ve sistem erkekler üzerinde kurulmuştur. Ancak günümüzde sadece anaerkil olan ya da sadece ataerkil olan toplumların sayısı gittikçe azalmıştır. İşgücünün bölünmesi ile birlikte; artık toplumların büyük bir kısmında hem kadın hem de erkek karar mekanizmasıdır. Yönetimlerde her iki tarafta etkindir. İlişkilerdeki ayrılıklar, birleşmeler, çocukların eğitimi, genel kurallar, yapılması gerekenler ve diğer birçok faktör kadın ve erkeğin ortak karar vermesi sonucu alınmaktadır. Fakat tüm bunlarla birlikte modern çağın en büyük problemlerinden biri olmaya başlayan yapılanma biçimi 'Çocuk-Genç Erkil Aileler'dir.

Çocuk-Genç Erkil Aile Ne Demek?

Çocuk erkil aile; kararların büyük bir kısmının çocuklarına göre alınması ya da kararları çocukların-gençlerin almasıdır.

Peki kararlar neden çocuklara-gençlere göre alınır ya da nasıl onların karar vermelerine izin verilir?

'Çocukların kendilerine olan güvenleri sarsılmasın ya da artsın, toplum içinde ezilmesin, o okudu benden daha iyi bilir, söyleyince dinlemiyor bende artık ipleri bıraktım, sinirli belki kendine birşey yapar, çok ağlıyor, şiddet uyguluyor, mecbur susuyoruz'.

Bunlar ailelerden 'Neden' sorusu karşısında alınan cevaplardan yalnızca birkaçı.

AİLELER DEĞİŞİYOR

Aile kavramına hergün farklı şeyler ekleniyor. Aileler modern çağın gereği olarak hergün değişiyor ve gelişiyor. Ancak gelişirken 'aile' kavramının gerçek manası unutuluyor ve roller değişiyor. Ailenin aile olmasının en büyük önemi kararların ortak alınması ve fikir paylaşımlarının birlikte yapılmasıdır. Fakat çocuk erkil ailelerde kararları çocuklar aldığı için fikir paylaşımı gerçekleşmez. Evde kurallar 5 ya da 15 yaşında bir çocuğa göre belirlendiğinde evdeki düzen bozulur, anne-baba otoritesi sarsılır; anne -baba çocuk, çocuk ise anne-baba olmuş olur. Bu durum sadece anne baba için değil, çocuk içinde zararlı ve yıkıcıdır çünkü hangi yaşta olursa olsun çocuk anne baba sorumluluğunu taşıyamaz, onların yerinde olamaz; olmaya çalışsa da ya da buna izin verilse de doğru uygulayamaz.

Çocukların kafalarında yanlış oturan aile sistemi ileriki dönemlerde çocuğun sağlıklı olmayan tepkilerde bulunmasına neden olur ve kendi kuracağı ailenin de sağlıksız olmasına yol açar.

Anne ve babalar sorumluluktan kaçmamalıdırlar. Ailelerin saymış olduğu nedenlerin hiçbiri (sağlık problemlerinin dışında) bütün kararların çocuğa göre alınmasını ya da kararları çocuğun almasını haklı kılmaz. Çocuğun bu tip durumları kullanmasına izin verilmemeli ve yapılması gereken ve doğru olan uygun bir dille anlatılmalıdır. Anne-baba çocuğa sert bir şekilde değil empatik bir bakış açısı ile yaklaşmalıdır. Yönetim anne-baba ve çocuklar yani ailenin tümünü kapsamalıdır. Bu bağlamda çocukla artı ve eksiler konuşulmalı ve ona anlaması için süre verilmelidir. Çocukla yapılan hiçbir konuşma ya da yapılan hiçbir müdahale etkili olmazsa mutlaka bir aile terapistinden yardım alınmalıdır. Şunu unutulmamalıdır ki; sağlıklı birey sağlıklı ailede yetişir. Sağlıklı ailede iletişimin olduğu ailedir.

Uzman Psikolog Nilüfer Şişman